Neden olmasın ki!

Gözüm korkmuştu aslıda. etrafıma güçlü,azimli pozlar sergilerken dönüp kendime baktığımda , çevremdekileri dinleyip umutsuzluğa düşmüş ve pes etmeye yüz tutmuş bir melike buldum

ama silkelenip ayağa kalkmam gerektiğini anlamak için çok geç değil hamdolsun

amaaaaannnn 50 yi geçsem yeter mantığıyla yol almamın bana hiçbir faydası olmadığını artık çok iyi görebiliyorum

hedefim Zeynep Kamil hastanesi artık!

neden olmasın ki?

neden ben şu kalan 4 ayda sıkıca asılıp sağlam bir puan alamayayım ki?

bir yola adım atmışken neden iyisinde olmayayım ki?

neden ben sürünen bir puanla yerleşmiş vasat asistan modunda olayım ki?

ben bunu başarabilirim!

ÖSS ye hazırlanırken de böyle olmuştu,kendimi şöyle bir silkeleyip fırlamıştım ve benim için uzak bir hayal olan Tıp Fakültesini kazanmıştım...

şimdi de Tus dersanesi toksikozuna girmiş durumdayım, hemde herhangi bir dersaneye gitmiyorken.

o kitap bu kitap şu kitap derken elimdeki yaklaşık 50 kitap arasında boğuluyorum ve boğuldukça uzaklaşıyorum. dersaneye gitmesemde tüm kitapları aldığımda bunu halledebilirim sandım ama kendime daha çok zarar vermişim.

hepsini geride bırakma zamanı geldi. kendi yöntemimle çalışmalıyım!

bol soru, bol deneme ve yapamadığım yerleri belirleyip üzerine gitmek. bana bu kadarı yetecek inşAllah...

bunca yıl verdiğim emeğin karşılığını almak için son bir kere daha asılmalıyım, sıkmalıyım dişimi.

ve  olmazsa olmaz...

DUA!

Rabbim... yardımcım ol...

Fettah (c.c) ismi şerifin hürmetine bana başarmayı nasip et...

AMİN!